Bağlama Terim Tanımı
Bağlama, Türk halk müziğinin simgesi olan, 7 telli, mızrap (tezene) veya parmakla (şelpe) çalınan perdeli mızraplı telli çalgıdır.
Bağlama Çalgısının Özellikleri ve Anatomisi
Bağlama, Orta Asya kopuzundan günümüze kadar gelişen, Türk halk kültürünün ve ozanlık geleneğinin en temel enstrümanıdır.
- Sınıfı: Perdeli, Mızraplı / Parmak Vuruşlu Telli Çalgı
- Aksamları: Tekne (Gövde), Göğüs (Kapak), Sap, Koma Perdeleri, Burgular, Eşikler.
- Tel Düzeni: Genellikle 3 grup halinde 7 tel (Alt: 3, Orta: 2, Üst: 2).
- Akort Düzenleri: Bağlama Düzeni (Alt: Re, Orta: Sol, Üst: La), Bozuk/Kara Düzen (Alt: La, Orta: Re, Üst: Sol), Misket Düzeni (Alt: La, Orta: Re, Üst: Fa#), Müstezat Düzeni (Alt: La, Orta: Re, Üst: Fa).
- Türleri: Cura (küçük boy), Çöğür / Kısa Sap (orta boy), Tambura / Uzun Sap (standart boy), Divan / Meydan Sazı (büyük bas boy).
Anadolu'nun sevinçlerini, ağıtlarını ve tasavvufi felsefesini asırlardır tellerinde yaşatır.
Sayfa künyesi
Caner Güngör Müzik Sözlüğü: Bağlama. https://www.canergungor.com/araclar/sozluk/baglama